كوتاه ولي عميق

در معبدی گربه ای وجود داشت که هنگام مراقبه راهبان مزاحم  تمرکز آنان

می شد . بنابراین استاد بزرگ دستور داد هر وقت زمان مراقبه می رسد یک نفر

گربه را گرفته و به ته باغ ببرد و به درختی ببندد . این روال سال ها ادامه پیدا

کرد و یکی از اصول کار آن مذهب شد .

سال ها بعد استاد بزرگ در گذشت . گربه هم مرد . راهبان آن معبد گربه ای خریدند و به معبد آوردند تا هنگام مراقبه به درخت ببندند تا اصول مراقبه را درست به جای آورده باشند . سالها بعد استاد بزرگ دیگری رساله ای نوشت در باره ی اهمیت بستن گربه" !